kalp yazıları

Gözlerinden başka bir vatan bulamıyorum kendime..

Senin gözlerin için ben vatanı bile satarım, çünkü senin gözlerin benim vatanım..

 

 

 

Az çoktur sözünün hayatımdaki en büyük sağlamasısın. O kadar çoksun ki kalbimde, içimde yer bulamıyorum, kendime bile.

Seni düşünmeden sana bakmak istiyorum. Ama titriyor içim, kelimelerim harflere bölünüyor, uçuyor gözlerimin önünde.  Konuşuyorsun, sesin geliyor kulaklarıma ama seni dinleyemiyorum. Gözlerin bir deniz oluyor, çırpınıyorum ellerimle ama yine de batıyorum denizinin derinliğine..

Seni düşünmeden, sen olduğunu hissetmeden sana bakmak, seni dinlemek istiyorum. Ama olmuyor işte.. Aklım dursa, kalbim durmuyor. Gözlerimi gözlerinden kurtarıyorum, ellerin yakalıyor. Parmak uçlarından kaçıyorum, saçlarına dolanıyorum.

İçimdeki en büyük öcülerle korkutuyorum aklımı, tehditler savuruyorum kalbime, en uzak yollardan kendimi çağırıyorum, bir saniyeliğine kendime geliyorum, sonra yine sesin dağıtıyor beni.. Küçük bir çocuğun nefesi karşısında dağılan polenler gibi, dağılıyorum karşında..

Gözlerine bakıyorum toplasın beni diye ama sığınamıyorum merhametine. Gözlerinden başka bir vatan bulamıyorum kendime hep tek bir cümle geliyor dilime:

“Senin gözlerin için ben vatanı bile satarım
  Çünkü senin gözlerin benim vatanım..”

 

cihanyavuz@hotmail.com